วันศุกร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
นับถอยหลังอีก 2 เดือน
ด้วยความที่ไอ้เรามันเป็นนักเรียนประจำอ่ะนะ
ออกมาเจอะโลกภายนอกได้ก็วันศุกร์
กลับมาถึงบ้านก็เปิดไลน์ดูกรุ๊ปเด็กแลกเปลี่ยนประเทศรัสเซีย
เห็นรุ่นพี่ไปถามวอมาให้ (วอ = Volunteer) ได้ความมาว่ามีน้องผู้หญิงคนนึงถูกไปอยู่เมืองคอสโตรมา
เราก็แบบอ๋อเหรอ เออๆ ใครอ่ะ เรารึเปล่า เพราะตอนนั้นมีผู้หญิงเหลืออยู่สองคน
เราก็ตื่นเต้นนิดหน่อยแต่ไมได้หวังอะไรมาก ก็เช็คแอพนั้นแอพนี้ไปเรื่อยเปื่อย
เออๆๆๆๆๆ ถ้าพูดถึงเรื่องแอพในสมาร์ทโฟน
เล่นอะไรกันบ่อยๆบ้าง? เคยลองถามตัวเองปะว่าที่กูโหลดมาร้อยล้านแต่กดเล่นกี่แอพ?
อ่ะ มาตรฐานเลยไม่เกินสิบ ที่เหลือพร็อพเฉยๆ เปลืองพื้นที่ซัซแต่เสือกไม่ลบ อ่ะทำไมไม่ลบ ก็เผื่อออออออออออ เผื่อว่าวันนึงจิต้องใช้ขึ้นมาจะได้ไม่ต้องโหลดใหม่.. เชื่อว่ามีคนอีก 1,684615,546 (หน่วยเหี้ยอะไร) คิดเหมือนกัน
เดี๊ยนก็เป็นอีกคนฮ่ะ กดเล่นไม่กี่แอพ จนไปเปิดเฟสบุ๊ค (ที่ถ้าไม่มีกิจจำเป็นอะไรก็ไม่แตะ) เหยดมากบอกเลย มีคนรัสเซียแอดมา ที่สำคัญมาจากคอสโตรมา อู๊ย อินี่ปีกงอกค่ะ ฟินเหมือนตีฉิ่งเป็นเพลง จบ รอเมลยืนยันโฮสต์เป็นอย่างสุดท้าย
บันทึกแรกๆก็ไม่ค่อยมีอะไรแบบนี้แหละเพราะยังไปไม่ถึง
สรุปการบ่นครั้งนี้: ไม่มีสาระ แค่มาบอกให้รู้ว่า (อาจจะ) ได้โฮสต์แล้วเฉยๆ
สรุปการบ่นครั้งนี้: ไม่มีสาระ แค่มาบอกให้รู้ว่า (อาจจะ) ได้โฮสต์แล้วเฉยๆ
ช่วงตอบปัญหา
1.ตอบปัญหาเรื่องน่ารู้: เป็นเด็กแลกเปลี่ยนแล้วต้องไปเรียนอยู่มั้ย?
อันนี้บอกเลยว่าแล้วแต่โรงเรียนนะคะ ถ้าโรงเรียนไม่ใช้คะแนนอะไรใดใดในโลกนี้ก็แล้วแต่เถอะค่ะ เราก็ไปตามอารมณ์ อยากไปก็ไป ไม่อยากไปก็ไม่ไป เราอยู่โรงเรียนประจำด้วย ขี้เกียจมาเขียนใบลากลับบ้าน ไม่ไปแม่ง*แต่ตกลงกับคุณครูประจำวิชาดีๆนะคะ เผื่อว่าเขาจะหมั่นไส้ มันไม่ดีค่ะ ถ้ายังไม่ได้ส่งเอกสารดร็อปอย่างเป็นทางการ ก็โผล่ไปโรงเรียนให้ครูกับเพื่อนเห็นหัวบ้างก็ดีนะคะ
2.ตอบปัญหาเรื่องน่ารู้: ไปประเทศอะไร? โครงการอะไร?
ประเทศรัสเซีย โครงการ AFS รุ่นที่ 53 ค่ะ
3.ตอบปัญหาเรื่องน่ารู้: กลับมาแล้วจะต้องซ้ำชั้นมั้ย?
อันนี้แล้วแต่นะคะ ถ้าไม่กลัวเสียเวลา ชิวๆ จะซ้ำก็ได้ แต่ถ้าเป็นสายวิทย์ควรจะซ้ำ ส่วนสายภาษาอย่างเราไม่ซ้ำอ่ะค่ะ ขึ้เกียจ เรียนมาเยอะแล้ว ไหนจะต้องเรียนอีกสี่ปี จะให้เรียนเพิ่มอีกปีเหรอยะ ขอลา ไม่ใช่คนใฝ่รู้ใฝ่เรียนขนาดนั้น!! ส่วนใครที่กำลังจะไปแนะนำให้ถามคุณครูหัวหน้าฝ่ายวิชาการหรือฝ่ายทะเบียนของโรงเรียนให้แน่ใจว่าจะไม่พลาดนะคะ ถามเยอะๆ อย่าเกรงใจ (จริงๆนะ) เพราะมันเป็นผลประโยชน์ต่อตัวเราเอง เขียนคำถามไปเลยค่ะ แล้วก็จดไว้ว่าอะไรที่จำเป็นเมื่อเรากลับมาแล้วจะต้องใช้ โดยเฉพาะทรานสคริปต์ ถามไว้เลยว่าอยากจะได้เกรดแบบไหน เผื่อว่าโรงเรียนกำหนดค่ะ
*เพิ่มเติมให้ opinion: โดยเฉพาะน้องๆสายศิลป์-ภาษา เรายังไม่แนะนำให้ไปตอนม.4นะคะ (แล้วแต่ อันนี้แค่แนะนำ) น้องบางคนอาจจะคิดว่า อุ๊ยแก ม.5 เป็นปีที่เรียนยากที่สุดแหละ ฉันเก็บม.5ดีกว่าๆๆๆ ..non เลยค่ะ ม.4 เนี่ยแหละสำคัญ สำหรับสายภาษาจะเป็นช่วงปีที่ต้องปูพื้นฐานภาษาให้แน่น ลองคิดดูว่าถ้าน้องไปม.4 แล้วกลับมาตอนม.5 น้องจะไม่มีอะไรในหัวเลย (ยกเว้นน้องที่ไปแลกเปลี่ยนในประเทศที่ใช้ภาษาที่น้องเลือกเรียน ซึ่งอันนี้แนะนำมากๆ ถ้าสอบได้ก็ไปเลย) แต่ถ้าน้องมั่นใจว่าน้องสู้ได้เราก็ไม่ขัดค่ะ แค่กลับมาจะต้องตามงาน ตามเรียนหนักนิดนึง ยังไงก็สู้ๆนะคะ
ps. น้องที่ได้ไปประเทศที่ใช้ภาษาตามแผนการเรียนของน้อง.. เข้าใจปะ เช่น น้องเรียนสายฝรั่งเศส แล้วน้องสอบทุนได้ไปประเทศฝรั่งเศสอ่ะค่ะ ไปแล้วควรจะเอาแกรมม่าร์ด้วยน้า เพราะส่วนใหญ่จะสื่อสารเก่ง (เป็นปกติอยู่แล้ว) แต่อยากให้น้องได้แกรมม่าร์แน่นๆด้วยนะ ยิ่งไปประเทศที่ต่อยอดเข้ามหาวิทยาลัยได้ คือประเทศนั้นๆใช้ภาษาที่มีให้เลือกสอบใน PAT7 แบบเนี้ย น้องไม่ต้องมัวค่อยๆตักตวงนะ เทแม่งราดหัวให้หมดเลยน้อง เก็บมาให้ได้ทุกเม็ด มันจะช่วยเราได้เยอะมาก
ps. น้องที่ได้ไปประเทศที่ใช้ภาษาตามแผนการเรียนของน้อง.. เข้าใจปะ เช่น น้องเรียนสายฝรั่งเศส แล้วน้องสอบทุนได้ไปประเทศฝรั่งเศสอ่ะค่ะ ไปแล้วควรจะเอาแกรมม่าร์ด้วยน้า เพราะส่วนใหญ่จะสื่อสารเก่ง (เป็นปกติอยู่แล้ว) แต่อยากให้น้องได้แกรมม่าร์แน่นๆด้วยนะ ยิ่งไปประเทศที่ต่อยอดเข้ามหาวิทยาลัยได้ คือประเทศนั้นๆใช้ภาษาที่มีให้เลือกสอบใน PAT7 แบบเนี้ย น้องไม่ต้องมัวค่อยๆตักตวงนะ เทแม่งราดหัวให้หมดเลยน้อง เก็บมาให้ได้ทุกเม็ด มันจะช่วยเราได้เยอะมาก
END CREDIT
สำหรับน้องๆที่เพิ่งขึ้นมัธยมปลายและอยากจะไปแลกเปลี่ยน แนะนำให้น้องลองนะ แรกๆอินี่ก็กลัวเหมือนกันว่าการไปไหนไกลๆตั้งหนึ่งปีจะทำให้สนิทกับเพื่อนน้อยลง พลาดกิจกรรมดีๆ คิดถึงแม่ คิดถึงหลินปิง กลัวไม่ได้ไปม็อบ ฯลฯ ถ้าน้องรู้สึกว่าน้องอยากไป
น้องไปเลยค่ะ
เราไม่มีเหตุผลและไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรในการมาเชิญชวน ณ จุดๆนี้ แต่ถ้าน้องมัวแต่ลังเล น้องจะพลาดโอกาสที่อาจจะหาไม่ได้อีกแล้วชั่วชีวิต พี่สัมผัสได้ แม้ว่าตอนนี้พี่จะยังนั่งอยู่หน้าคอมภายใต้อากาศเกือบ 33 องศาในอาณาเขตประเทศไทยและรอเวลาเดินทางโดยการหาวิธีแก้เบื่อเช่นแคะขี้มูกป้ายจอคอม หรือลองเลียข้อศอกตัวเอง
ไปเลยน้อง ไม่ต้องคิด ของแบบนี้แนะนำให้ลองเองค่ะ
FRANCE
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น